Het is eind februari en de paddentrek komt weer volop op gang. Op de drukste oversteekplaatsen staan vrijwilligers dagelijks klaar om amfibieën te helpen tijdens de trip naar hun voortplantingspoel. Benieuwd hoe een shift van zo’n superheld eruit ziet? Onze Natuur ging mee op ‘pad’ met twee enthousiaste paddenredders! 

Het is nog vroeg en de zon verschijnt nog maar net boven de horizon, wanneer Jessy Broeckx en Sven Boets mij staan op te wachten op de oprit van nummer 14. Uitgerust met een emmer en een notablok, vertrekken we op paddenjacht. 

Paddenschermen en vangemmers

Jessy en Sven controleren de emmersDe vangst gebeurt via strategisch geplaatste paddenschermen, over enkele honderden meters langs de weg. Padden, kikkers of salamanders die op zo’n scherm botsen, bewegen zich naar links of rechts in hun drang om een doorgang te vinden. Tot de dieren in een emmer vallen, die om de zoveel meter ingegraven is. 

Vanaf dan is het afwachten tot de redder in nood langskomt. “Wij hebben een beurtrol opgesteld met de buren om de paddentrek te bemannen”, legt Jessy uit. “Wij nemen de weekends voor onze rekening, dat neemt slechts 30 à 40 minuten per dag in beslag. Door het werk te verdelen, blijft het haalbaar voor iedereen.” Af en toe sukkelt er ook een muis in de val. “Daarom zetten we in elke emmer een tak. Muizen klimmen er met gemak weer uit, maar amfibieën lukt dat niet.”

Heen en weer

De locatie waar we amfibieën helpen oversteken, is geen doorsnee paddentrekplaats. Normaal gezien trekken de diertjes allemaal in één richting, van hun overwinterplek richting de voortplantingspoel. Maar hier in Retie staan langs twee kanten van de weg schermen opgesteld. 

Salamander in de handen en een pad in de emmer

“Aan beide kanten van de weg in het bos is stilstaand water te vinden”, vertelt Sven. “Aan de ene zijde is dat nog een vrij nieuwe poel, maar toch zijn er al padden die daar willen gaan paren. Wie we vangen aan de noordkant, wordt ten zuiden van de weg losgelaten en omgekeerd.” 

Jessy en Sven namen enkele jaren geleden zelf het initiatief om een paddenoversteekplaats aan te vragen. “Er wonen verschillende familieleden in deze straat en elk jaar opnieuw kenden we een erg drukke paddentijd. We trokken er dan op uit om de dieren te vangen en naar de kant te brengen, maar achteraf gezien wisten we eigenlijk niet in welke richting ze aan het trekken waren. Nu werken we gestructureerd en daardoor weten we tenminste zeker dat de amfibieën niet terug in hun ongeluk lopen.” 

Grote drukte verwacht in de paddenemmers

Hoeveel amfibieën er bij elke shift gevangen worden, hangt sterk af van het weer. Zachte nachten met een hoge luchtvochtigheid brengen het meeste padden, kikkers en salamanders op de been. “Soms zien we de bodem van onze emmer niet meer”, zegt Sven. “Dan moeten we de vangst meermaals naar de overkant brengen, zodat het aangenaam blijft voor de dieren.” 

Jessy en Sven zoeken naar padden

De grote paddenpiek wordt over enkele weken verwacht, maar ook nu al kan je gaan helpen met het overzetten van amfibieën. Op de website van Hyla, de amfibieën- en reptielenwerkgroep van Natuurpunt, staat een overzicht van alle paddentrek-acties. Heb je één of enkele keren per week tijd om in jouw buurt padden te helpen, neem dan contact op met de lokale werkgroep. Vind je een amfibie in je huis, check dan hier hoe je het dier kan helpen.