Wie graag kijkt naar vogels is tegenwoordig geen saai buitenbeentje meer, integendeel. Anno 2019 levert de hobby ‘vogelspotten’ je flink wat punten op op de hipsterindex! En nee, het is geen activiteit for men only. Ik mocht mee op stap met Vlaanderens enige vogelspottersgroep die bestaat uit enkel vrouwelijke leden: Dé Duifkes. 

Voor m’n vertrek bekeek ik nog even de meeneemlijst op de Facebookpagina van de vogelende dames: een verrekijker (check), mijn goed humeur (check) en kleren die passen bij het weer (check). Al stelde die dress-code mij meteen al voor een eerste dilemma: wat draagt een moderne vogelspotter? Zou ik gaan voor functioneel (mijn dikste winterjas is knaloranje) of zou ik het toch beter op veilig spelen (een ‘neutrale’ kleur om de vogels niet af te schrikken)? Ik besloot dan maar om kou te lijden, want ik wou niet té amateuristisch overkomen bij m’n kompanen-voor-één-dag. 

Duifkes met hun uitrustingGirls and their toys 

Plaats van afspraak was natuurgebied De Blankaart in Diksmuide. Onderweg had ik me afgevraagd hoe ik het groepje zou herkennen, maar bij het oprijden van de parking bleek die bezorgdheid totaal ongegrond. Zoals het echte Duifkes betaamt, troepten ze samen in een groepje, uitgerust met verrekijkers, telescopen en fototoestellen met gigantische lenzen. Ook meisjes houden duidelijk van duur speelgoed! Mijn vestimentaire zorgen waren overigens ongegrond: geen kakigroene camouflageprints, maar modieuze outdoorkledij voerde de boventoon. 

Stil zijn hoeft niet 

Hop getekend door vogelaarNa de obligate sanitaire stop trokken we onder deskundige leiding van gelegenheidsgids/Duifke Karina De Blankaart in. Ik had me voorbereid op een stille wandeling, met hooguit wat gefluister, maar ook dat vooroordeel kon al snel in de prullenmand. Onderweg werd er druk gekwetterd over vogels op de bucketlist (de zwarte specht!), de zin en onzin van vogellijstjes (zeldzame vondsten moeten gemeld worden) en het verschil tussen mannelijke en vrouwelijke vogelaars (mannen zijn vaak competitiever). 

Wie het kleine niet eert … 

Als eerste stopten we bij het insectenhotel en de vogelvoederplaats naast het bezoekerscentrum. Daar stonden we even stil bij op het eerste gezicht ‘banale’ gasten zoals de koolmees en de pimpelmees. Duifke Sien toonde aan de nieuwelingen het verschil tussen de twee, terwijl we beurtelings een kijkje mochten nemen door één van de telescopen. Af en toe verscheen een boomklever op het toneel, wat voor verschillende aanwezigen een ‘eerste keer’ opleverde. 

Eend à volonté

Smienten, eenden zwemmend
Twee smienten – foto: An Ceulemans

We trokken verder naar een eerste kijkhut, vanwaar we een prachtig zicht hadden over de uitgestrekte vijver van het natuurgebied. De groep Duifkes paste er net in en we namen plaats op de bankjes, verrekijkers en telescopen in de aanslag. Ook hier was een spreekverbod uit den boze: naarstig werden van elke gespotte soort de kenmerken opgesomd. Om de verschillende eendensoorten te leren kennen, kregen we deskundige uitleg met de vogelgids erbij. De wilde eend met z’n groenkoppige mannetjes, de smient met z’n zachtbruine kop en z’n opvallende ‘wiéuw’ en de slobeend met z’n spatelvormige bek om goed te kunnen ‘slobberen’. 

Roofvogels als kers op de taart

B
Bruine kiekendief – foto: An Ceulemans

Vanuit de vogelkijkhut zagen we in de verte – enkel zichtbaar met verrekijker en telescoop – een slechtvalk. De grote eerbied waarmee over de vogel gesproken werd, verraadde hoe speciaal roofvogels zijn voor vogelspotters. Pas in een volgende kijkhut werden we getrakteerd op een overvliegende bruine kiekendief. De prachtige vogel kon op heel wat ooh’s en aah’s rekenen. Volgens Karina verdient hij die extra aandacht omdat de kiekendieven het lang moeilijk gehad hebben bij ons, maar nu volop terug in opmars zijn. 

Een fotogenieke afsluiter

Om de dag in schoonheid af te sluiten, namen we met z’n allen plaats op de trappen van het bezoekerscentrum – ofte ‘het kasteel’ – voor een fotomoment. Napraten gebeurde met een drankje erbij, want ook Duifkes krijgen dorst van al dat vogelen. Op de vraag waarom ze zo graag vogelspotten, heeft letterlijk ieder Duifke een ander antwoord. ‘Om wat vaker buiten te komen’, ‘Omdat het zo rustgevend is’, ‘Om met mijn kinderen de natuur in te trekken met een reden’, ‘Om mooie tekeningen te maken’, … en ga zo maar verder. 

Alle Duifkes op de foto
Foto: An Ceulemans

Zelf op stap met de Duifkes? 

Heb je zin gekregen om zelf eens aan te sluiten bij de Duifkes? Dat kan! Iedereen is welkom om lid te worden van hun Facebookpagina, waar elke maand een evenement gedeeld wordt. Activiteiten vinden plaats in het ganse land en de inschrijvingen zijn open voor iedereen. ‘t Is te zeggen: voor alle vrouwen. Mannen mogen thuis blijven deze keer. Of zelf gaan vogelspotten natuurlijk!